Dierenverzorging

De meeste mensen denken dat het beroep dierverzorger alleen maar bestaat uit het voeren en knuffelen van dieren. Er komt echter heel wat meer bij kijken. Ook het schoonmaken van de verblijven, het in de gaten houden van de gezondheid van de dieren en het geven van voederpresentaties voor bezoekers zijn belangrijke taken van de dierverzorgers.

Een belangrijke taak van dierverzorgers is het controleren en observeren van de gezondheid van de dieren in Zoo Parc Overloon. Gedragen de dieren zich normaal, ziet hun vacht er glanzend uit, kijken ze fris uit de ogen, lopen ze niet kreupel, is de ontlasting niet te dun of raar van kleur enzovoort. Iedere twee weken maakt een dierenarts een ronde maakt door het park en bekijkt, samen met de dierverzorgers, of de dieren goed in hun vel zitten. Mochten dieren een griepje of een ontsteking onder de leden hebben, dan schrijft de dierenarts medicijnen voor.

Het behandelen van dierentuindieren is lang niet zo makkelijk als het behandelen van huisdieren. Over het algemeen zijn huisdieren handtam en de meeste dierentuindieren niet. Dat geeft de dierverzorgers (en de dierenarts) vaak problemen. De meeste dieren geven zich niet vrijwillig over wanneer ze medische verzorging nodig hebben, dit maakt het toedienen van medicijnen lastig. Het inenten van bijvoorbeeld één gibbonjong wordt zonder verdoving gedaan. In plaats daarvan maakt de dierenarts gebruik van meerdere dierverzorgers. Om een jonge gibbon van een jaar oud te kunnen inenten, zijn drie (!) dierverzorgers nodig die het dier in de houtgreep houden, zodat de dierenarts het jong zijn prik kan geven. Onverwacht toch een hele operatie!

Zoo Parc Overloon Dierverzorging; van KidsPower tot houtgreep

Naast de dagelijkse werkzaamheden hebben de dierverzorgers in Zoo Parc Overloon nog een belangrijke taak. Bij de verschillende educatieve activiteiten die verspreid over het jaar plaatsvinden laten zij kinderen zien wat het beroep dierverzorger precies inhoud. ÉÉn van de meest populaire activiteiten is 'KidsPower'. De dierverzorgers geven een kleine groep kinderen een kijkje achter de schermen en laten ze 'ruiken' aan het beroep dierverzorger.

Eenmaal aangekomen op de werf krijgen de dierverzorgers-in-spé een rondleiding door de voederkeuken; een ruimte waar dierverzorgers een groot deel van de dag doorbrengen. In de voederkeuken wordt het groente en fruit gewassen, vlees en vis schoongemaakt en eventueel in stukken gesneden. Daarna worden de menu's samengesteld. Voor ieder dier wordt een bak met voer gevuld en dat is goed opletten: een dwergaap eet nou eenmaal geen vlees en een otter geen fruit. Als alle menu's klaar zijn, kan nog niet worden gestart met de voederronde. Eerst moeten de verblijven worden uitgemest.

Gewapend met emmer, hark, blik en een grote kruiwagen staan de kinderen klaar. De dierverzorger legt uit waarom het zo belangrijk is dat alle verblijven netjes worden schoongemaakt. Als de kinderen door hebben dat ze moeten poepscheppen klinkt uit alle kelen "getverderrie". Maar al snel worden de handen uit de mouwen gestoken. Bij sommige diersoorten hoeven slecht een aantal kleine keuteltjes worden opgeveegd en andere diersoorten hebben wat grotere hopen achtergelaten. Vervolgens worden de waterbakken schoongemaakt en met fris water gevuld en waar nodig worden knaagtakken vervangen door verse takken. Als de verblijven schoon zijn, wordt de volle kruiwagen geleegd in de mestcontainer en worden de handen goed gewassen.

Als afsluiting van de middag worden de zelfklaargemaakte menu's gevoerd. Sommige kinderen vinden het vies om vlees in het verblijf te gooien en andere kinderen voeren het liefst alle dieren zelf. Tijdens het voeren geeft de dierverzorger antwoord op alle vragen van de nieuwsgierige kinderen en helpt ze waar nodig. Als alle dieren hun maaltijd hebben gehad, moeten de kinderen hun handen weer wassen waarna ze allemaal een oorkonde ontvangen van de dierverzorger. Sommige kinderen hebben het na ÉÉn middag dierverzorgen wel gezien, terwijl andere kinderen het zeker weten: zij worden ook dierverzorger!

Natuurlijk is het niet mogelijk dat de kinderen bij alle werkzaamheden assisteren. Het beroep dierverzorger is een specialisatie op zich, waarbij vele aspecten een rol spelen.